FYLGJUR Wilderness First Aid & Survival

Fukushima
woensdag 14 augustus 2013

Fukushima nightmare

Overdenkingen m.b.t. de lange termijn effecten van nucleair afval

Vandaag bekeek ik op BBC News een onheilspellende reportage van 6 augustus jl. over de enorme hoeveelheid zwaar radio-actief water dat de oceaan bij de nucleaire centrale van Fukushima-Daiichi besmet.

EU-conference resilience
Op 25 en 26 november 2009 nam ik in Brussel deel aan de EU-conferentie: ‘Towards a more resilient society’. Daar sprak ik met leden van de Japanese Cabinet Office over het systeem van crisispreparatie in Japan, dat bij mijn weten tot het best georganiseerde ter wereld behoort.
Van de heer Yuzuru Tachi ontving ik op 2 december 2009 al een mail met als bijlage hoe de zelfredzaamheid en 'community preparedness' in het schoolcurriculum geïntegreerd is. Vakken als 'Outdoor-cooking' en 'First aid training in time of disaster' maken daar deel van uit.

Rampen 
Op 11 maart 2011 werd Japan getroffen door een reeks zee-/ aardbevingen en een alles verwoestende tsunami. Als gevolg daarvan werd de kerncentrale van Fukushima-Daiichi grotendeels verwoest en ontstond er een nucleaire catastrofe. Officieel zijn er door de massale verwoestingen in totaal 24.000 dodelijke slachtoffers te betreuren. 
Na de eerste schokgolven en verbijstering over zoveel onheil ging men elders in de wereld al weer snel over tot de orde van de dag, waarschijnlijk omdat de nieuwswaarde ervan verminderde en andersoortige rampen zich alweer aandienden.

Melt-down
Het verantwoordelijke Japanse energie-bedrijf Tepco is er tot op heden echter niet in geslaagd de effecten van de radio-actieve besmetting onder controle te brengen.
Een groot risico vormt het mogelijke instortingsgevaar van de centrale ten gevolge van ondergraving door stromend grondwater.
Er liggen 1500 splijtstofstaven in de reactor, die gekoeld worden. Wanneer deze droog vallen vindt er een 'melt-down' plaats, die zijn weerga in de geschiedenis niet kent. Het is wachten op de volgende aardbeving die het gebied treft.

Worst-case scenario's
In het scenario-denken heeft de Japanse regering gesteld dat alleen de ergst denkbare, of beter gezegd de meest onwaarschijnlijke scenario's, nog niet realistisch genoeg zijn.
En dat kan ik me goed voorstellen, want dit is een voorbeeld van een drievoudige rampenreeks, die zulke lange termijn effecten kent, dat je je daarbij wel mag afvragen of nucleaire energie-politiek geen doodlopende weg is. En neem dat vooral letterlijk.

Apocalypse
Mijn geliefde middeleeuwse kunstenaar Albrecht Dürer (1471 - 1528) maakte houtsneden over Die vier apokalyptischen Reiter. In onze huidige tijd kun je gerust stellen dat we de apocalypse realiteit hebben zien worden. De afgelopen jaren is er een toename te zien in het aantal 'man-made and natural disasters', vooral de gestegen kosten baart een van ‘s werelds grootste her-verzekeraars Munich-Re zorgen. 

Bezinning
Inmiddels blijkt dat er dagelijks 30.000 liter nucleair besmet water de oceaan in stroomt. Hoe is dat in Godsnaam mogelijk?
De consequenties daarvan laten zich raden. Het mondiale zeeleven, de atmosfeer en daarmee de voedselkringloop zal ingrijpend vergiftigd raken. Wanneer deze hel werkelijkheid wordt, en dat is ze natuurlijk al, dan is bezinning en her-ijking van ons een-dimensionaal handelen, ons wetenschappelijk-mechanisch-denken, op zijn plaats. Veel hedendaagse wetenschappers zijn te vergelijken met tovenaarsleerlingen, die krachten ontketenen die onbeheersbaar blijken.

Schaalgrootte
Rampen zijn weliswaar van alle tijden, maar door de razendsnelle technologische ontwikkelingen is de schaalgrootte niet meer te vergelijken met vroeger. De destructieve effecten en consequenties van geo-politieke en economisch-strategische beslissingen van multinationale corporaties en nationale overheden om nucleaire energie, genetisch gemanipuleerd voedsel en nano-technologie op wereldwijde schaal door te voeren, is zichtbaar geworden. De vraag is wie beheerst wie? En waarom is dat zo?

Nederland 
Het Nederlandse beleid houdt vast aan kern-energie. Mij interesseert vooral de zoektocht naar duurzame oplossingen, de transitie en aanpak van het energievraagstuk. De Nederlandse hoogleraar transitiekunde Jan Rotmans schetst in zijn boek: ‘In het oog van de orkaan’, dat we momenteel op een kantelpunt zijn aangekomen. Er zijn wel degelijk constructieve veranderingen waar te nemen.

Controle
‘Alles is onder controle’‚ dat is de veel gehoorde uitspraak van beleidsambtenaren, woordvoerders en militairen. Het klinkt eerder als een bezweringsformule. Maar voor alle duidelijkheid: de halfwaarde tijd van Plutonium-239 is 24.400 jaar. Zie je het voor je, om een beveiligingsbedrijf een contract aan te bieden om dat materiaal al die tijd te bewaken? Dat is ongerijmd. Tweeduizend jaar terug was ons leefgebied onderdeel van het machtige Romeinse Rijk, dat is een lang vervlogen geschiedenis, die nog slechts te bestuderen is aan de hand van artefacten, oude geschriften en verlaten ruïnes. Er is vooralsnog geen veilige manier het nucleaire afval veilig op te slaan en te verwerken. Wat wij als technologisch tijdperk hoofd-zakelijk achterlaten is radio-actieve straling en plastic.

Panta rhei
Alles is voortdurend in beweging, niets blijft hetzelfde, alles stroomt. Deze gedachte van de klassieke Griekse filosofen is fundamenteel.
Er bestaat geen enkele zekerheid. We zijn het onszelf en aan de generaties na ons verschuldigd, om verantwoordelijke rentmeesters van moeder aarde te zijn en de wereld tijdens ons leven zorgvuldig te beheren.


Terug naar het blogarchief